سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
64
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
براى « ان » به معناى « المؤل » . . شرح عربى : ثمّ اخذ فى علامة الفعل مقدّما له على الحرف ، لشرفه عليه ، لكونه احد ركنى الكلام دونه . ترجمه و شرح : سپس مصنّف شروع نمود در بيان علامت فعل در حالى كه آن را برحرف مقدّم كرد و جهتش اينستكه فعل برحرف شرافت داشته و در رتبه اعلاى از آن قرار دارد چه آنكه يكى از دو ركن كلام يعنى مسند مىتواند قرار گيرد ولى حرف همانطوريكه سابقا گفتيم هيچيك از دو ركن كلام قرار نگرفته و براى آنها قابليّت ندارد . قوله : ثمّ اخذ فى علامة الفعل : ضمير فاعلى در « اخذ » به مصنّف راجع بوده به معناى « شرع » . قوله : مقدّما له على الحرف : كلمه « مقدّما » به صيغه اسم فاعل و حال است از فاعل « اخذ » و ضمير در « له » به فعل راجع است . قوله : لشرفه عليه : ضمير در « لشرفه » به فعل و در « عليه » به حرف راجع است . قوله : لكونه احد ركنى الكلام دونه : ضمير در « لكونه » به فعل و در « دونه » به حرف راجع است . متن : « 11 » بتا فعلت و اتت و يا افعلي * و نون اقبلنّ فعل ينجلي تجزيه و تركيب بتا : جارّ و مجرور ، مضاف ، متعلّق به « ينجلى » . فعلت : مضاف اليه . و اتت : معطوف است به « فعلت » .